هیچ رویکردی پدیدارشناسانه تر از استفاده متریال به ازای همان متریال نیست، چوب به جای چوب در اثر. سالها پیش مقاله ای نوشتم که چون از خیر پول و نمره اش گذشتم چاپ هم نشد، در آن بحث محکم پدیدارشناسانه ای بود که در باب متریال میتوانست راهگشا باشد، به هر حال روزی چاپ خواهد شد، خیلی دور یا خیلی نزدیک، شبیه به هنر و شبیه به همین معماری. متریال دقیقاً به همان معنای فلسفی ش باید در معماری مورد توجه قرار بگیرد یا نگیرد. “کم و بیش” تجربه سوم موفق من در استفاده صحیح از متریال است

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *