کم و بیش” یک قصه دیگر هم دارد، برای پدرم ساختمش، قرار بود خلوتگاهش شود ولی خودم را در تک تک لحظات زندگیش دیدم، انقدر او در من و من در او تکرار شده ایم که نمیتوانم بگویم برای او طراحی کردم یا خودم. یک تلاش عجیب در طراحی برای کس دیگری که انگار خودم بودم که سبب شد گهگاه از آنچه باید در خودم کنده می شدم یا کنده میشد، عبور کردم.

تلاشی شد برای تهی شدن.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *