از روزهای دوری که تمام دفترم همان میزِ کار اتاق خواب خانه پدری بود تا دفاتری که هر روز بزرگتر شد، گمان نمیکنم یک وجب بیشتر از همان میزِ کار خانه پدری نصیبم شده باشد، الباقی بیشتر فضاهایی برای ارائه بصری برخی نظم ها بوده، با فرض محال اینکه همه معماران مثل من برای هر فضایشان سناریویی هم داشته باشند، باز هم وقتی میشود این لذت بصری را آبستره کرد به گمانم وسعت و مقیاس به اندازه ای که مضر است، مفید نیست. هر آنچه ذهن هنرمند را از بیان ساده موضوعات پیچیده دور کند، قطعاً ارزش اثر هنری را بیرحمانه نابود میکند.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *